Blog

بیماری اوریون چیست و چگونه درمان می‌شود؟

بیماری اوریون (Mumps) از طریق فعالیت ویروس پارامیکس در بدن به وجود می‌آید. برای درمان اوریون باید صبر کنید تا ویروس از بدن خارج شود. این بیماری به صورت طبیعی پس از ۱۰ روز بهبود می‌یابد.
بیماری اوریون
ستاره | سرویس سلامت – 
اوریون یک عفونت ویروسی در غده‌های بزاقی است. این عفونت به ویژه در غده‌های پاروتیدی (بناگوشی) که در میان زاویه فک جلو و پایین هر گوش قرار دارند، به وجود می‌آید. احتمال ظهور این عفونت ویروسی در کودکان ۵ تا ۱۰ سال بیشتر است. اما نکته این است که اولین ابتلای به این بیماری موجب ایمنی شما در مقابل آن در کل طول زندگی می‌شود.

غده پاروتید
ابتلای اشخاص به بیماری اوریون در ماه فروردین معمول‌تر است. این بیماری معمولاً در موارد فردی و پراکنده‌ ظاهر می‌شود، بنابراین کودکان واکسینه نشده بیشتر در خطر ابتلای به این بیماری قرار خواهند گرفت. میزان عفونت این بیماری نسبت به آبله مرغان و سرخک کمتر است. خطر عوارض این بیماری برای بزرگسالان واکسینه نشده‌ای که هرگز به این بیماری مبتلا نشده اند، حتی از کودکان نیز بیشتر است. لازم به ذکر است که اوریون به ندرت منجر به ظهور مشکلات جدی می‌شود.

از زمان ورود واکسن اوریون به حوزه واکسیناسیون پزشکی در سال ۱۹۶۷، احتمال ابتلای به این بیماری تا اندازه فراوانی کاهش یافته است. در دهه ۱۹۵۰ کشوری مانند کانادا به طور سالیانه با حدود ۳۰۰۰۰ مورد ابتلا به اوریون روبرو بود. اما اختراع واکسن تعداد مبتلایان را به نصف رساند، و امروزه در سال کمتر از ۱۰۰ مورد از این بیماری مشاهده می‌شود.

علل بیماری واریون

ارگانیسمی به نام ویروس پارامیکس علت پیدایش بیماری واریون است. این ویروس از طریق دهان و در مواردی مانند خارج شدن بزاق در هنگام صحبت کردن، عطسه، مصرف نوشیدنی‌های مشترک، بوسیدن یا سرفه انتقال می‌یابد. این ویروس همچنین می‌تواند روی سطح اشیایی که بعداً اشخاص دیگری با آن تماس خواهند داشت، بنشیند. وقتی که ویروس به سطح دست شما برسد، شانس یافتن راهی برای ورود به دهان را به دست می‌آورد، به ویژه اگر شخص یک کودک باشد.

بیماری اوریون در حدود یک هفته قبل از تورم غده‌ها و حدود ۹ روز بعد از آن واگیر دار است؛ بنابراین شما می‌توانید پیش از اینکه از ابتلای خود به بیماری آگاهی یابید، آن را به اشخاص دیگر انتقال دهید. البته این نکته در اغلب بیماری‌های ویروسی معمول است.

علائم و عوارض بیماری اوریون

در اینجا باید گفت که تا یک سوم از افراد آلوده به ویروس اوریون هیچ علامتی از بیماری را احساس نمی‌کنند. دیگر مبتلایان، در واقع پس از گذشت ۱۴ تا ۲۴ روز از زمان ابتلای به بیماری، علایمی مانند تب خفیف، سردرد، ضعف، احساس خستگی مفرط و کاهش اشتها را تجربه خواهند کرد. غده پاروتیدی نزدیک گوش، حدود یک روز پس از حمله تب، متورم شده و ایجاد درد را شروع می‌کند – این پدیده موجب دردآور بودن فرآیند جویدن و قورت دادن مواد خوراکی می‌شود. در این مرحله دمای بدن نیز به ۳۹ و نیم تا ۴۰ درجه سانتی گراد می‌رسد.

بیماری اوریون چیست و چگونه درمان می‌شود؟
این تنها ابتدای بیماری است و وخامت تورم و حساسیت تا سه روز بعد نیز در شخص بیمار افزایش می‌یابد. حتی احتمال اینکه تورم و حساسیت به قسمت جلو فک و، در بعضی موارد، پایین گردن نیز گسترش یابند، وجود دارد. البته گسترش آن به این نکته بستگی دارد که آیا غده‌های بزاقی درگیر بیماری شده اند یا نه. در اغلب نمونه‌های اوریون هر دو غده‌ پاروتیدی راست و چپ متورم می‌شوند. به طور معمول، تب تنها ۱ تا ۳ روز ادامه خواهد داشت، اما در مواردی می‌تواند تا یک هفته نیز تداوم یابد. تورم غده‌ها نیز معمولاً پس از گذشت یک هفته درمان می‌شوند.

آنچه در بالا گفته شد، همان چیزی است که ممکن است حتی برای بزرگسالان نیز اتفاق افتد. اما، از هر ۵ مرد نوجوان یا بزرگسال، یک نفر از ورم بیضه (عفونت و التهاب بیضه‌ها) رنج خواهد برد. این عفونت می‌تواند بسیار دردناک باشد، اما تقریباً هرگز موجب عقیم شدن فرد بیمار نخواهد شد. احتمال اینکه زنان نیز با ابتلای به این بیماری دچار عفونت در ناحیه تخمدان شوند، وجود دارد، اما این یک عفونت خفیف و بی‌خطر است.

از بین هر ۳۰ نفر مبتلا به اوریون یک نفر دچار پانکراتیت (التهاب لوزالمعده) همراه با استفراغ و درد معده، که البته به سرعت پاکسازی می‌شود، می‌گردد. تعداد مشابهی نیز به دلیل التهاب گوش، دچار مشکلات شنوایی می‌شوند. این هم یکی دیگر از عوارض جانبی موقت بیماری اوریون است.

عوارض شدیدی مانند التهاب مغز یا مننژیت مغزی-نخاعی (التهاب مخاط‌های پیرامونی مغز و ستون فقرات) هر بیمار ویروسی را در دوران بیماری یا پس از آلودگی ابتدایی تهدید می‌کند. خطر ابتلای به التهاب مغز در میان بیماران مبتلا به اوریون ۱ به ۵۰۰۰ است و این آمار در مورد ابتلای به مننژیت مغزی-نخاعی از ۱ درصد تا ۱۰ درصد است. همچنین خطر بسیار اندک سقط جنین نیز در زنانی که در دوران بارداری به اوریون مبتلا شده اند، وجود دارد.

تشخیص بیماری اوریون

باید بگوییم که آزمایش خون به منظور تشخیص بیماری اوریون تا اندازه‌ای پیچیده و زمان بر است. اگرچه در اغلب موارد، هر پزشکی می‌تواند بیماری اوریون را از طریق معاینه فیزیکی تشخیص دهد، اما آزمایش خون به دلایل مرتبط با سلامت عمومی تجویز می‌شود. این آزمایش به آن خاطر حائز اهمیت است که ویروس‌های دیگری که علایم یکسانی با اوریون دارند، نیز وجود دارند.

پیشگیری و درمان بیماری اوریون

بیماری اوریون
عامل بیماری اوریون یک ویروس است و پزشکان ما قادر به درمان بیماری‌های ویروسی نیستند. اما خوشبختانه سیستم ایمنی بدن انسان خود می‌تواند با اوریون مبارزه کند، بنابراین درمان اوریون عبارت است از تحمل بیماری تا زمان خروج آن از بدن. مصرف غذا‌های سبک و اجتناب از خوردن غذا‌های اسیدی، از قبیل آب پرتقال، می‌تواند با علایم مقابله کند.
شما می‌توانید با استفاده از استامینوفن یا ایبوپروفن به جنگ تب، سردرد و درد‌های ماهیچه‌ای بروید. اما هرگز از اسید استیل سالیسیلیک (ASA) برای کودکان مبتلا به عفونت‌های ویروسی استفاده نکنید، چون استفاده از آن در چنین شرایطی با قرار دادن فرد در وضعیت خطرناکی به نام سندروم ری همراه خواهد بود.

در مورد ابتلای به تورم بیضه‌ها باید به مدت یک یا دو روز در بستر استراحت کنید. در صورتی که اجازه بدهید بیضه هایتان به حالت آویزان بمانند، تورم آن‌ها را افزایش خواهید داد، پس باید از آن‌ها محافظت کنید. شما می‌توانید با یک نوار آن‌ها را از هم جدا کنید و یا اینکه کیسه یخ را در یک حوله پیچیده و روی آن‌ها قرار دهید.

شما می‌توانید با واکسن بسیار ایمن و مؤثر سرخک، اوریون و سرخچه به سادگی خود را در مقابل این بیماری‌های ایمن سازید. این واکسن معمولاً در سن ۱ سالگی به نوزادان تزریق می‌شود. این همان سنی است که نوزادان از دست دادن ایمنی طبیعی را شروع می‌کنند. این ایمنی پیش از تولد از طریق مادر به نوزاد منتقل می‌شود. البته بسیاری از برنامه‌های واکسیناسیون چند ماه یا سال بعد، معمولاً قبل از ورود کودک به دبستان، این کار را انجام می‌دهند.

هرچند بزرگسالان مسن‌تر تقریباً خود ایمن سازی شده اند، اما توصیه می‌کنیم که بزرگسالان واکسینه نشده خود را در مقابل این بیماری ایمن کنند. همچنین در صورتی که در کودکی با خواهر یا برادری زندگی کرده اید که این بیماری را تجربه کرده است، پس می‌توانید از ایمن بودن خود در مقابل بیماری اطمینان داشته باشید. شما می‌توانید از طریق پرهیز از تماس با اشخاص مبتلا به اوریون، شستشوی مرتب دست‌ها و مصرف نکردن نوشیدنی‌های مشترک از ابتلای خود به بیماری اوریون جلوگیری کنید.

فراموش نکنید، زنانی که قصد باردار شدن دارند و هرگز به اوریون یا سرخچه مبتلا نشده اند، باید قبل از باردار شدن واکسینه شوند. همچنین با پزشک درباره گزینه‌های خود مشورت کنید.

کلیه فعالیت‌های تبلیغاتی اعم از درج آگهی در نشریات و سایت‌های خبری، طراحی پوستر و تبلیغات مرتبط با رویدادها و پروژه‌های خاص موسسه خیریه حامیان مهر حکیم تهران در چارچوب فعالیت‌های واحد روابط عمومی است.

اولویت همیشگی موسسه خیریه مهرحکیم تهران انجام امور مربوط به درمان و حمایت همه جانبه از بیماران مبتلا به سرطان است؛ به همین دلیل برای انجام امور تبلیغاتی، موسسه خیریه مهر حکیم تهران هیچ هزینه‌ای نمی‌پردازد و کلیه تبلیغات توسط یاوران و بصورت داوطلبانه صورت می‌پذیرد.

از همه عزیزانی که در امور مربوط به تبلیغات و اطلاع رسانی فعالیت دارند دعوت می‌شود تا با به اشتراک گذاشتن موقعیت‌ها و امکانات خود با موسسه خیریه مهر حکیم تهران، ما را در زمینه اطلاع رسانی در مورد فعالیت‌ها، جلب کمک‌های مردمی و گسترش حمایت‌ها از بیماران مبتلا به سرطان یاری دهند.

برای برقراری ارتباط با واحد روابط عمومی موسسه خیریه می‌توانید با شماره‌های 44293093تماس بگیرید.
اسامی سایتهای وزین و محترم که با عنایت و لطف فراوان همراه همیشگی این موسسه میباشند:

عصر ایرانتسنیمایلناالففارسمهرخردادفردااقتصاد انلاینفرارورویدادمشرقجماران-آریا-ایران نازستارهنمناکساعت24دانا-55 آنلاینآسمونیورزش3بیتوتهتبیانخبرآنلایناقتصادی انلاینآفتاب-نی نی سایترکنانیکی صالحینوداد
انتخاب

راههای تشخیص سرطان 
▪ خودآگاهی
▪ دقت کنید که بدن شما در مواقع مختلف چگونه به نظر می‌آید و چه احساسی دارید. روشهای معاینه شخصی را یاد بگیرید و به طور منظم اجرا کنید.
 بانوان: آگاهی از پستانها 
▪ دقت کنید که پستانهای شما در حالت طبیعی چگونه به نظر آمده و احساس می‌شوند. پستانهای خود را از نظر تغییرات شکل ظاهر، وجود توده یا سفتی و ترشح وارسی کنید. پستانهای طبیعی در طی دوره عادت ماهانه ممکن است متفاوت به نظر آیند، بنابراین‌ آنها را هر ماه در زمان خاصی معاینه کنید.
آقایان: آگاهی از بیضه‌ها 
همه:
▪ آگاهی از پوست
▪ تمامی سطوح پوست را به طور منظم از نظر تغییرات رنگ، شکل، اندازه خال‌ها، ماه گرفتگی‌ها یا وجود خال‌ها و ماه گرفتگی‌های جدید وارسی کنید. از یک آینه استفاده کرده یا از کسی کمک بگیرید.
بررسی‌های بیماریابی (غربالگری) 
▪ بررسیهای بیماریابی منظم مهم هستند، در غیر این صورت از پزشک‌تان بخواهید شما را معاینه کند. بررسی‌های بیماریابی می‌توانند شامل تعدادی از این روشها باشند:
پرتونگاری پستان (ماموگرافی) 
▪ می‌تواند سرطان پستان را در مرحله اولیه نشان دهد. توصیه می‌شود زنان بالای ۵۰ سال هر سه سال یکبار ماموگرافی شوند.
آزمایش پاپ اسمیر (بررسی ترشحات) گردن رحم 
▪ می‌تواند سرطان را – حتی قبل از بروز هرگونه علایمی – با بررسی سلولهای گردن رحم تشخیص دهد. توصیه می‌شود زنان بالای ۲۰ سال هر ۳ تا ۵ سال یکبار آزمایش پاپ اسمیر بدهند.
 معاینه لگن: 
▪ می‌تواند سرطان تخمدان و جدار رحم را نشان دهد. این معاینه معمولا بخشی از یک معاینه عادی بیماریهای زنان است.
معاینه راست روده 
▪ سرطان روده و غده پروستات را وارسی می‌کند. دکتر دیواره‌های راست روده را با انگشت خود لمس می‌کند.

روشهای ویژه‌ای که می‌توان توصیه کرد عبارتند از: 
▪ پرتونگاری، آزمایش ادرار، سی.تی اسکن، سونوگرافی، آزمایش خون، آزمایش خلط، تنفیه با ریه، نمونه‌برداری، آزمایش خون در مدفوع
▪ چشم‌انداز بهبودی
▪ از طریق شیوه‌های درمانی زیر، بیماران بیشتر و بیشتری به زندگی فعال باز می‌گردند.
جراحی: 
▪ جراحی شامل برداشتن غده یا عضو سرطانی و بافت اطراف آن است. اگر تمامی سلولهای سرطانی برداشته شوند می‌توان بیماری را متوقف کرد.
 شیمی درمانی: 
▪ داروها و هورمونهایی برای حمله به سلولهای سرطانی و پیشگیری از تولیدمثل آنها استفاده می‌شوند.
پرتودرمانی: 
▪ دسته اشعه‌های پر انرژی (پرتوهای ایکس، کبالت، پرتوهای گاما) برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده می‌شوند.
درمان زیستی: 
▪ این شیوه درمانی جدیدی است که در آن پروتئین‌هایی به طور طبیعی ایجاد می‌شوند برای تحریک سیستم دفاعی بدن فرد به کار می‌روند.
▪ هرچه سرطان زودتر تشخیص داده شود شانس بهبودی بیشتر خواهد بود.
▪ پیشگیری بهترین امید است.

برای حفاظت از خود می‌توانید ۳ اقدام را انجام دهید: 
۱ – سیگار نکشید. 
▪ سیگار کشیدن موجب بروز ۳۰ درصد مرگهای ناشی از سرطان است. (خطر بیماری قلبی، بیماریهای تنفسی و غیره نیز بسیار افزایش می‌یابد.)
▪ برای ترک این عادت درک کنید که چرا سیگار می‌کشید و چرا ترک آن مهم است.
▪ برای ترک آن برنامه‌ریزی کنید
▪ از طریق تعیین یک تاریخ و انتخاب یک روش این کار را انجام دهید. (ناگهانی یا تدریجی قطع کنید).
▪ تصمیم بگیرید ترک کنید
‌▪ در انجام تصمیم خود پیگیر باشید. از شر زیرسیگاری و اشیای زایدی که یادآور سیگار کشیدن هستند خلاص شوید. در صورت لزوم از جایگزین‌هایی نظیر آدامس یا چسب‌های نیکوتین استفاده کنید.
اگر ترک نمی‌کنید :
▪ آسیب ناشی از سیگار را محدود کنید؛
▪ فقط نصف هر سیگار را بکشید.
▪ از فرو بردن دود سیگار خودداری کنید.
▪ هرگاه که می‌توانید روشن کردن سیگار را به تعویق بیاندازید.
▪ بعد از هر بار پک زدن، سیگار را در دستتان نگه دارید.
▪ حتی اگر سیگار نمی‌کشید، سیگار کشیدن غیر مستقیم (فرو بردن دود سیگار دیگران) می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد.
۲ – مراقب برنامه غذایی خود باشید 
▪ می‌توانید با خوردن غذاهای مناسب خطر ابتلا به بعضی سرطانها را به مقدار زیادی کاهش دهید.
▪ سبزیجات و میوه فراوان مصرف کنید
▪ سبزیجاتی نظیر هویج، کلم و گل‌کلم از این نظر خوب هستند.
▪ غذاهای سرشار از سلولز عبارتند از: سبزیجات، نان سبوس‌دار و حبوبات.
▪ مصرف چربی را کم کنید
▪ مصرف کره، روغن حیوانی و غذاهای سرخ شده را محدود کنید. از گوشت لخم استفاده کنید و چربی آن را بگیرید.
▪ مصرف غذاهای نمک‌سود و دودی را محدود کنید
▪ این غذاها عبارتند از سوسیس، کالباس، گوشت و ماهی دودی.
▪ از خوردن مشروبات الکلی خودداری کنید.
▪ از چاقی پیشگیری کنید
▪ از مصرف شیرینی و غذاهای بین وعده بپرهیزید، به طور منظم ورزش کنید. (اگر بیش از ۴۰ سال سن دارید یا دچار بیماری خاصی هستید، قبل از شروع برنامه ورزشی با پزشک‌تان مشورت کنید.)
۳ – از مخاطرات زیست‌ محیطی اجتناب کنید 
▪ مقادیر بی ضرر برای تماس با بسیاری از عوامل مشکوک به سرطانزایی هنوز معلوم نشده‌اند، با وجود این خود را به خطر نیاندازید.
▪ در سرکار مراقبت سلامتی باشید
▪ از خطرهای موجود در محیط کار و میزان تماس خود با مواد سرطانزا آگاه باشید.
▪ از وسایل ایمنی شخصی نظیر ماسک اکسیژن و لباس محافظ استفاده کنید تا تماس با مواد سرطانزا را محدود کنید.
▪ در برنامه‌های بهداشتی شرکت کنید که به حفاظت در برابر خطر مواد شیمیایی در محیط کار کمک کرده و آن را مورد بحث قرار می‌دهند.

انواع سرطان و راههای پیشگیری از آن

 

دسته‌ای از بیماریهاست که در آن رشد سلولهای ناهنجار از کنترل خارج می‌شوند. سرطان می‌تواند تقریبا در همه جای بدن بروز می‌کند، برای مثال ممکن است در پوست، استخوان، عضلات، خون یا دستگاه لنفاوی بروز کند.در هر سنی واقع می‌شود، ولی بیشتر در سنین بالا بروز می‌کند. منتشر شود: سلولهای سرطانی می‌توانند به درون بافت مجاور انتشار یابند یا ممکن است از طریق خون یا دستگاه لنفاوی به سایر قسمتهای بدن منتقل شوند. در برآوردهای فعلی از هر سه نفر یک نفر دچار سرطان می‌شود. شما کارهای زیادی می‌توانید انجام دهید تا خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهید.
● امروزه غالبا می‌توان سرطان را :
پیشگیری کرد، می‌توان از بسیاری سرطانها با رعایت اصول بهداشتی از قبیل، سیگار نکشیدن، خوردن انواع غذاهای سالم، اجتناب از عوامل سرطان‌زای شناخته شده، پیشگیری کرد.
کاملا درمان کرد: کلید اصلی موفقیت در درمان تشخیص به موقع از طریق آگاهی از بدنتان، معاینه کامل و منظم، آگاهی از علایم هشدار دهنده است.
پیشگیری و تشخیص به موقع سرطان باید به عنوان بخشی از زندگی شما مدنظر قرار گیرد و این به خود شما بستگی دارد.

عوامل خطرساز برای بروز سرطان را بشناسید: 

عادتهای فردی: 
▪ سیگار کشیدن، مصرف مشروبات الکلی (به ویژه همراه با توتون) و برنامه غذایی نامطلوب با سرطان ارتباط دارند.
عوامل زیست محیطی: 
▪ این عوامل شامل پرتوهای ماوراء بنفش خورشید، مواد شیمیایی در هوای آلوده، آب و غیره می‌باشند.
خطرات شغلی: 
▪ تماس بیش از حد با پرتوهای ایکس، تشعشع اتمی و مواد صنعتی نظیر ترکیبات ارسنیک، کادمیوم، کلرید وینیل و الیاف پنبه نسوز با سرطان ارتباط دارد.
عدتهای فردی بسیار بیشتر از عوامل زیست محیطی یا خطرات شغلی موجب بروز سرطان می‌شوند.
کارشناسان معتقدند که سرطان: 
ارثی نیست، دلیل وجود ندارد که سرطان ارثی باشد. ولی تحقیقات نشان می‌دهد که در بعضی خانواده‌ها ممکن است خطر ابتلا به یک سرطان خاص بیشتر باشد.
مسری نیست، گرچه ویروسها ممکن است در بروز بعضی سرطانهای گردن رحم نقش داشته باشند ولی سرطان از طریق میکروبها یا تماس اتفاقی منتشر نمی‌شود.

 انواع شایع سرطان 
 سرطان پوست: 
▪ یکی از شایعترین اشکال سرطان است ولی درمان آن نسبتا ساده است. این سرطان در افرادی که پوست آنها روشن است بیشتر بروز می‌کند.
 سرطان ریه: 
▪ در میان تمامی سرطانها از همه کشنده‌تر است. بیشتر موارد در میان سیگاریها دیده می‌شود.
 سرطان پستان: 
▪ بیشتر زنانی را مبتلا می سازد که:
▪ بیش از ۵۰ سال سن دارند.
▪ دوره عادت ماهانه آنها در سنین پایین آغاز شده و یا در سنین بالاتری یائسه شدند.
▪ هیچگاه بچه نداشته‌اند
▪ اولین فرزند خود را پس از ۳۰ سالگی به دنیا آورده‌اند
▪ در خانواده آنها سابقه سرطان پستان وجود دارد.
سرطان پروستات: 
▪ (غده‌ای در زیر مثانه مردان) بیشتر،‌ آقایان بالاتر از ۶۵ سال را مبتلا می‌کند.
 سرطان راست روده و روده بزرگ: 
▪ برنامه غذایی دارای چربی حیوانی زیاد و سلولز کم یکی از عوامل ایجاد آن است.
سرطان معده: 
▪ در مردان شایعتر از زنان است.
سرطان رحم و تخمدان: 
▪ بیشتر زنان یائسه را مبتلا می سازد.
سرطان گردن رحم: 
▪ در بانوانی که ازدواج در سنین پایین داشته و خانمهایی که سیگار می‌کشند شایع‌تر است.
سرطان لنفوم غیر هوچکینی 
▪ دستگاه لنفاوی را مبتلا می‌کند که بخشی از دفاع بدن در برابر عفونتهاست.
سرطان مثانه: 
▪ بیشتر افراد سیگاری را مبتلا می‌کند تا افراد غیر سیگاری.

علایم سرطان؛ 
▪ این علایم لزوما نشانگر سرطان نیستند – فقط پزشک می‌تواند با اطمینان تشخیص دهد.
▪ هرگونه علایم مشکوک را به دکتر خود گزارش کنید.

۱ – سرطان پوست 
▪ هرگونه ناراحتی غیر عادی پوست به ویژه در پوستهایی که مرتبا در معرض آفتاب قرار دارند.
▪ خونریزی، خارش، درد یا هر تغییری در ظاهر برآمدگی‌ها، خال یا زخم‌های پوست
۲ – سرطان ریه 
▪ سرفه دایم،‌ وجود خون در خلط، درد سینه، عفونتهای مکرر.
۳ – سرطان پستان 
▪ وجود توده در پستان، تغییر ظاهر یا بافت پستان، ضخیم شدن بافت، ترشح مایعات روشن یا خونی از نوک پستان.
۴ – سرطان پروستات 
▪ ادرار دردناک یا همراه با دشواری، وجود خون در ادرار، جریان ضعیف یا منقطع ادرار، تکرر ادرار.
۵ – سرطان راست روده و کولون 
▪ خونریزی از مقعد،‌ تغییر اجابت مزاج، وجود خون در مدفوع، درد شکمی، مشروط بر اینکه خونریزی ناشی از بواسیر نباشد.
۶ – سرطان معده 
▪ سوء هاضمه، بی اشتهایی، درد شکمی، کاهش وزن، استفراغ، وجود خون در مدفوع و استفراغ.
۷ – سرطان رحم و تخمدان
▪ علایم سرطان تخمدان شامل تورم شکم، درد شکمی و کاهش وزن هستند. علایم سرطان رحم عادتهای ماهانه شدید در بانوانی که هنوز قاعده می‌شوند، ترشح واژن، خونریزی بین دوره‌های عادت‌های ماهانه، خونریزی زنان پس از یائسگی.
۸ – سرطان گردن رحم 
▪ خونریزی از مهبل در بین دوره‌های عادت ماهانه پس از آمیزش یا پس از یائسگی، ترشح خونابه.
۹ – سرطان لنفوم غیر هوچکینی 
▪ غده‌های متورم در گردن، زیر بغل یا کشاله ران، بی اشتهایی، تب، تعریق شبانه.
۱۰ – سرطان مثانه 
▪ وجود خون در ادرار، تکرر ادرار، احساس درد یا سوزش به هنگام ادرار، دشواری در ادرار کردن

با عنایت ویژه پرودگار متعال و یاری شما خیرین محترم و گرامی مبلغ63/000/000 ریال جمع اوری گردید که تعداد 150 پک لوازم التحریر تهیه و بین مددجویان تحت پوشش توزیع گردید.بحمدالله

با تشکر از همه عزیزانی که ما را در این امر مهم خدا پسندانه یاری فرمودند