پیامبر اکرم (ص) :

در بهشت خانه ای است که آن را خانه خوشحالی می نامند و جز کسانی که یتیمان را خوشحال کردهباشند وارد آن نمی شوند.

هیچ رنگی در زندگی انسانی جز با رنگ شادمانی و شعف چهره های غمگینانه همنوعان فرودست ودستهای کوچک کودکانی که از موهبت پدر محرومند،چشم های نگران بیوه زنانی که بار سنگین زندگی ازطاقت شانه های آنان فراتر رفته است. و دلهای خسته نیازمندانی که از شدت نجابت هرگز لب بهشکوهنمی گشایند، هر روز و هر لحظه در انتظار یاری پاکو پربرکت شماست.

هیچ رنگی در زندگی انسانی جز با رنگ شادمانی و شعف چهره های غمگینانه همنوعان فرودست ومستمند را رنگ نمی بخشد.

و استحکام پایداری جامعه سالم با کاهش دغدغه های کهنه نیازمندان میسر می شود. اعتبار می یابد

سلامت فکر و روان و آرامش و آسایش عمومی با مشارکت نیک اندیشان توانمند در مسیر یاری و کمک ضعیفان تحقق می یابد.

این موقعیت در جامعه ما به لحاظ باورها، اعتقاد به وعده های الهی و همچنین فرهنگ مردم مداری و بخشندگی همواره فراروی افراد قرار دارد. احساس خوش آسایش و آرامش افراد نیازمند و خشنودی باطنی افراد خیر وصف ناپذیر است.

رسیدگی به مستمندان و فقیران ، عملی ارزشی اخلاقی و معنوی است که به حکم فطرت انسان ،بسیار والا و ارزشمند است و تقریبا به طور یکنواختی در همه ادیان الهی و آسمانی ، رسیدگی بهمستمندان و رعایت حال آنها از ضروریت های اعمال انسان محسوب میگردد. مخصوصا در جهانمعاصر که نظام های طبقاتی بوجود آمده اند و جامعه به فقیر و غنی تقسیم بندی شدهاست این مسألهاز اهمیت بیشتری برخوردار گردیده است.

 

این عمل در اندیشه اسلامی، جزئی جدا ناپذیر از سایر اعمال واجب انسان بوده ، بطوری که حتی در برخی از موضع گیری ها ، شرط قبولی عباداتی همچون نماز و حج ، پرداخت زکات و نفاقات مالی

به فقرای جامعه اسلامی و نیازمندان است. ( « فاقیموا الصلوه و اتو الزکوه » نماز را بپا دارید وذکاتبدهید) در اندیشه اسلامی ، ثروت وسیله خیر است ، نه هدفی برای مرد مومن ، و به این صورت ،انسان مومن باید در انفاق و اعطا و کمک به مستمندان عجله نماید و این عمل را به تأخیر نیندازدو از منت گذاردن و اذیت نمودن در این راه خودداری ورزد که در غیر این صورت اعمال او ناروا ومردود شمرده خواهد شد.

چنانکه در قران کریم ( بقره ،264 ) می فرماید: « لاتبطلوا صدقاتکم بالمن و الاذی، »

یعنی: صدقه های خودتان را با منت گذاردن و آزار رسانیدن به افرادی که به آنها صدقه می دهید ،

باطل نکنید. همچنین در قرآن مجید، رسیدن به بر و نیکی را از مسیرپرداخت مال های محبوب در راه

خدا می داندو می فرماید: « لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون ، (آل عمران ، 92) » هرگز به نیکی و بر نمی رسید ُ مگر اینکه از آنچه که دوستش می دارید ، در راه خدا انفاق نمایید.

مولای متقیان حضرت علی (ع) در خطابه ای در این رابطه فرموده اند:

لا يستقيم قضاء الحوائج الا بثلاث: باستضغارها لتعظم، و باستكتامها لتظهر، و بتعجيلها لتهنا.

برآوردن حاجات مردم نيازمند جز به سه چيز، شايسته در نمي‏آيد:

– به كوچك شمردن، تا نزد خدا بزرگ گردد؛

– به پنهان داشتن، تا در قيامت آشكار شود؛

– به شتاب در انجام آن، تا براي نيازمند گوارا آيد.

در اندیشه اسلامی ، مسأله صدقه و زکات به گونه ای توصیه شده که بسیار مخفی و سریصورت بگیرد که حتی دست چپ دهنده آن، نداند که دست راست چه می دهد. همچنین این نکته همحائز اهمیت است که در اسلام ، فقرای غیر مسلمان نیز مراد و منظورند و در بخشی از کمک ها واعانات فرقی میان فقرای مسلمان و غیر مسلمان وجود ندارد.